Gereserveerd voor de allochtoon (Marcel Duyvestijn)

De allochtoon. De man uit Allochtonixc3xab. Hij klimt niet omhoog. Hij wordt hoog neergezet. Zo las ik althans het initiatief van de PvdA Amsterdam om een xe2x80x98reserveringsbeleidxe2x80x99 in te stellen en arbeidsplaatsen voor allochtonen te reserveren. Eigenlijk heel denigrerend. xe2x80x98Deze plaats is gereserveerd.xe2x80x99 Je vecht je niet naar een topfunctie. Je wordt er neergezet, omdat je een kleur hebt.

Allochtoon. Het woord alleen al. Ik zie bordjes: xe2x80x98Allochtonixc3xab, links af.xe2x80x99 Ik zie hekken. Ik zie een ingang. Ik zie waarschuwingen: xe2x80x98allochtonen niet voederen.xe2x80x99 Het impliceert uitsluiting. Wat je ook doet, je hoort er niet bij als xc3xa9xc3xa9n van je ouders in het buitenland geboren is. Die grens is hard. Het stempel is onafwasbaar.

De overheid moet representatief zijn. Een afspiegeling van de bevolking. Helemaal mee eens. Gelijkheid moet je stimuleren, anders xe2x80x98schiet het niet opxe2x80x99, zegt raadslid Peggy Burke – die ik persoonlijk hoog heb zitten. Dat ben ik ook met haar eens. Vraag is dus hoe je van 21% naar 27% allochtone ambtenaren gaat?

Ik zal eerlijk zijn: Ik weet het niet. Maar ik geloof niet in positieve discriminatie. Als voorbeeld neem ik mijn eigen PvdA. In 2006 was de kieslijst een ideale afspiegeling van Amsterdam. Drie Marokkanen. Drie Surinamers. Twee Turken. Een Antilliaan. En een Bosnixc3xabr. Ook de man/vrouw-verdeling was 50/50.

Of ze succesvol waren, is subjectief. Onzichtbaar waren ze in ieder geval wel – op wat uitzonderingen na. Als we de kieslijst voor de verkiezingen van 2010 zien, blijkt dus ook dat maar twee allochtonen door mogen. De andere acht waren kennelijk niet goed genoeg. Verkeerd neergezet. Of anders: xe2x80x98de gereserveerde plekkenxe2x80x99 zijn niet succesvol ingenomen.

Wouter Bos waarschuwde in 2006 over xe2x80x98mogelijke ongelukkenxe2x80x99 bij allochtone raadsleden. Die zijn veelvuldig voorgevallen. De mensen op de gereserveerde plekken maakten het niet waar of blunderden soms luid en duidelijk.

Die afspiegeling van de bevolking kun je dus niet afdwingen. Zoals je de spreiding van de bevolking ook niet kunt afdwingen. Sterker, dat leidt alleen maar tot vernedering. Iemand die op een positie zit, omdat hij een kleurtje heeft, wordt daarop aangekeken. Dat is niet leuk. Eddy Terstall is ook geen filmmaker geworden, omdat hij als roodharige een camera in zijn schoot geworpen kreeg.

En dan? Hoe krijg je dan meer afspiegeling? Nogmaals, ik weet het ook niet. Ik geloof wel dat we met elkaar moeten afspreken dat we – als we een paspoort hebben waar NL op staat – we allemaal Nederlander zijn. Dat is het enige dat telt. Marcouch is een Nederlander. Burke ook. Iedereen een autochtoon. Mensen met ouders die in het buitenland geboren zijn, moeten de vraag waar ze vandaan komen ook weigeren te beantwoorden. xe2x80x98Ik ben Nederlander. Punt.xe2x80x99

En dan nog. Je hebt met gewoonten te maken. Met het witte, mannelijke old boys network. Dat moet je slopen. Ons kent ons. In de gemiddelde raad van commissarissen lijken ze allemaal op elkaar; krijtstreeppak, kaal, grijzend, beetje corpulent. Zij kiezen hun eigen mensen. Zo gaat dat. Ook in de ambtenarij. Soort zoekt soort. In een Turkse vliegwinkel werken weinig Marokkanen.

Met regels en verplichte xe2x80x98reserveringenxe2x80x99 verander je het wel. Maar je uiteindelijke doel, integratie – iedereen gelijk, geen onderscheid, geen scheidslijnen – bereik je er niet mee. Je krijgt alleen scheve gezichten. Positieve discriminatie is ook discriminatie. En dat is voor beide kampen onwenselijk.

Deze blog is van Marcel Duyvestijn, liefdevol lid van de PvdA en eerder verschenen op zijn weblog. Deze blog is met toestemming van Marcel Duyvestijn op het Allochtonenweblog geplaatst

P.S. Het Allochtonenweblog is nog steeds op zoek naar een nieuwe naam. Liefst niet iets met ‘ nieuwe Nederlanders’, ‘ diversiteit’, ‘multicultureel’. Suggesties kunnen tot en met zondag 10 januari gemaild worden aan allochtonenweblog@hotmail.com

About Ewoud Butter

Schrijver, onderzoeker
This entry was posted in opinie. Bookmark the permalink.

2 Responses to Gereserveerd voor de allochtoon (Marcel Duyvestijn)

  1. ramon heilbron says:

    dat is hetzelfde met vrouwen als ze ongeschikt zijn of niet.want er zouden meer vrouwen in topposities moeten komen maar daarover hoor je geen enkele blanke mekkeren
    Hoe goed de allochtoon zou zijn hij wordt altijd neergesabeld aleer hij iets kan presteren
    ik kan er van mee praten.Maar men zal altijd op ons neerkijken,minachten,men zal ons altijd haten.hou daarom op om over te Duitser te lullen.stop jullie hand in eigen boezem.

  2. A.Prins says:

    Wat vreselijk (van ver voor) 2001 is het om tegen positieve discriminatie te zijn: “het is tenlotte ook discriminatie…!”

    Wel een opluchting dat er niet ook nog wordt gesproken over de benadeling van zielige autochtonen die ondanks hun ambitie en vaardigheden opzij geschoven worden voor een onkundige allochtoon die het alleen van zijn migrantzijn moet hebben.

    Het belang van de beruchte “afspiegeling van de bevolking” is dermate groot, de scheve gezichten dermate onbelangrijk en een natuurlijke groei naar gelijkheid dermate traag (mede veroorzaakt door “natuurlijke interne sabotage”) dat positieve discriminatie niet meer is dan een gerechtvaardigd ingrijpen om een nieuw en broodnodig evenwicht te forceren.

    Dat hierbij in het begin slachtoffers zullen vallen, mensen incapabel zullen blijken te zijn is niet meer dan normaal. De geschikte kandidaten zullen komen bovendrijven als hen de kans wordt gegeven en ze zullen, eenmaal stevig in het zadel zittend, als een magneet anderen aantrekken.

    Positieve discriminatie is niets nieuws en heeft al veel opgeleverd. We hebben het hier over allochtonen. De afgelopen decennia waren het de vrouwen.
    De vrouwen die zich wisten te bewijzen (waarbij ze minstens 2 keer zo hard hun best moesten doen dan mannen) maakten de weg vrij voor andere vrouwen. Vrouwen zorgden voor positieve veranderingen op menige werkvloer waardoor zelfs de meest verstokte en zich miskend voelende tegenstander nu wel iets meer doordrongen is geraakt van de kwaliteiten van vrouwen en het belang van hun aanwezigheid op de werkvloer (alhoewel de aanvankelijke manier waarop weerstand blijft oproepen).

    Zonder positieve discriminatie, of beter, het rechttrekken van compleet scheef gegroeide, zich zelf in stand houdende, zeer eenzijdige “verhoudingen” had het er nu heel anders uitgezien bij menige overheidsinstelling.

    Kortom, laten we die hopeloos vermoeiende discussie over wel of geen positieve discriminatie niet nog een keer overdoen alstublieft!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s