Wat meer radicalisering graag (Martijn de Koning)

MartijnUit de burgerschapskalender:

xe2x80x9cDe wereld is een gevaarlijke plek om te leven, nietdoor de mensen die kwaad willen, maar door de mensen die er niets tegendoen.xe2x80x9d
(Albert Einstein, 1879-1955)
25 februari herdenking Februaristaking 1941
www.februaristaking.nl

Ergert u zich ook altijd zo aan de jeugd van tegenwoordig? Die geenidealen meer heeft, alleen denkt aan ikke ikke ikke en geen oog heeftvoor armoede en onrecht elders op de wereld? En wat vindt u dan vanjongeren die zich druk maken om het onrecht in Irak en de oorlog,excuses wederopbouw, in Afghanistan? Die publiekelijk op internet hunongenoegen uitten over een mogelijk verbod op burqa en niqaab en zichdruk maken over democratische vrijheden in Nederland?

Heeft u in de tijd van de scholierendemonstratiestegen de urennorm ook een lichte huivering gevoeld toen u televisie aanhet kijken was? Toen u horden jongeren xe2x80x98hamas, hamas, joden aan hetgasxe2x80x99 hoorden zingen, of xe2x80x98hooliganxe2x80x99 hoorde schreeuwen? Toen u zag hoegebouwen en agenten werden belaagd en een winkel werd geplunderd doorNederlandse scholieren die het niet eens waren met de urennorm? Toen uhoorde dat de scholieren zich keerden tegen de Nederlandse normen inhet Nederlandse onderwijssysteem? Die zich keerden tegen een besluitdat het Nederlandse volk per meerderheid in het parlement heeftbeslist? Heeft u zich toen ook afgevraagd in hoeverre deze puberseigenlijk wel democratisch ingestelde burgers zijn en in hoeverre hungedachtegoed verenigbaar is met democratie? Uitzonderingen daargelatendenk ik eigenlijk van niet. En waarom zou u ook? In het geval vanmoslims doen we dat wel, immers worden moslims worden vollediggeregeerd door de islam en de islam kent trekjes die niet verenigbaarzijn met democratie, is dan het idee. En inderdaad voorbeelden te over:intolerantie ten opzichte van homoxe2x80x99s, de moord op Theo van Goghenzovoorts. Voorbeelden van radicalisering onder moslims die doenvrezen dat moslims niet zoveel op hebben met democratie. Daarbij staanvooral de zogenaamde salafistische moslims in het centrum van deaandacht, onze xe2x80x98beste vijandenxe2x80x99 die terugwillen naar de islam uit detijd van de profeet Mohammed.

We kunnen stellen dat het aan alle kanten borrelt onder demoslimjongeren. Aan de ene kant is er het grillige proces vanintegratie waarbij ze op diverse fronten qua maatschappelijke positiehun ouders zijn voorbij gestreefd en ook in de wijdere samenlevingflink aan de weg timmeren, maar ook met de nodige problemen in hetonderwijs en arbeidsmarkt. We zien jongeren die voortdurend onder deloep van de media en politiek liggen en te maken hebben metdiscriminatie en uitsluiting. Dit leidt tot de nodige frustraties, maar(en dat is de andere kant) opmerkelijk zelden tot activisme. Zeker, wehebben even de Arabisch-Europese Liga gehad maar die is door zowel drukvan buitenaf als door intern disfunctioneren doodgebloed. Zeker, wehebben de moord op Theo van Gogh gehad, de rellen in Amsterdam en diehebben een grote impact omdat daar alle beeldvorming over moslims enMarokkaans-Nederlandse jongeren bij elkaar komen: slachtoffergedrag,agressief, on- of zelfs anti-democratisch, terroristisch, noem maar op.De jongeren die wel actief zijn doen dit meestal binnen de politiekepartijen en leveren daar een belangrijke bijdrage maar lijken toch ookingekapseld te zijn door het integratie-vertoog dat zo dominant is.Voor andere groepen lijkt de politiek geen alternatief omdat volgenshen alle partijen in meer of mindere mate anti-islam zijn. Toch ziet udeze jongeren dus zelden protesteren. De film Fitna was misschien nogwel het meest opmerkelijk. Er was nauwelijks actie, nauwelijksgelegenheid om de film en de frustraties erover openlijk en in allevrijheid te bespreken binnen moslimorganisaties; de houding van deverantwoordelijke bestuurders was er xc3xa9xc3xa9n van xe2x80x98appeasementxe2x80x99 in plaatsvan mobilisering.

De algemene houding onder jongeren is dat men confrontaties uit deweg gaat. Er zijn weinig collectieve acties geweest en er lijkt weinigbereidheid tot collectieve actie te zijn, laat staan radicale politiekeacties. Toch is dat laatste waar de overheidzich op richt; niet op het gebrek aan politieke betrokkenheid in welkevorm dan ook. Het kabinet ziet polarisatie en radicalisering als eenbreed maatschappelijk probleem en wil dit voorkomen, belemmeren enindammen. Polarisatie en radicalisering kunnen de sociale samenhang ende onderlinge solidariteit in de samenleving bedreigen. Individuen engroepen zoeken de confrontatie met elkaar, keren zich af van desamenleving en raken mogelijk gexc3xafsoleerd. Radicalisering is, volgens deoverheid, de bereidheid om diep ingrijpende veranderingen in desamenleving (eventueel op ondemocratische wijze) na te streven, teondersteunen of anderen daartoe aan te zetten. Ingrijpendeveranderingen zijn ontwikkelingen die een gevaar kunnen opleveren voorde democratische rechtsorde (doel), vaak met ondemocratische methoden(middel), die afbreuk doen aan het functioneren van de democratischerechtsorde (effect).

In een plaats van een tegenstellingte crexc3xabren tussen democratie en radicalisering of tussen radicaliseringen democratisch burgerschap, moeten we radicalisering zien als eenpoging om vanuit religieus-politieke overtuiging de eigen samenlevingen mondiale politieke gebeurtenissen te bekritiseren, met anderewoorden religieus-politiek gexc3xafnspireerd burgerschap. Dat de politiekgexc3xabngageerde salafixe2x80x99s felle kritiek hebben op de uitzending vanNederlandse soldaten naar Afghanistan en dat deze groepen kritiekhebben op de, volgens hen, commercixc3xable uitbuiting van westerse vrouwen,maakt hen misschien omstreden, maar nog niet meteen anti-westers ofanti-democratisch. Stimuleren van burgerschap betekent immers niet datdeze jongeren er op den duur dezelfde denkbeelden op na moeten houdenals de meerderheid van de rest van de samenleving? Toch? Toch is datwel de tendens in de radicaliseringsbestrijding. Zo stelt de AIVDdat neoradicale salafisten met succes schooluitval en criminaliteitonder allochtone jongeren bestrijden. De bewegingen bedienen zich vanmethoden, volgens de AIVD, die niet zozeer tegen de letter, maar weltegen de geest van de democratische rechtsordeindruisen. Streven naar minder utopische orixc3xabntatie, vertaling naarconcrete situatie in Nederland. Politisering (aansluiten bijpolitiek-maatschappelijke ontwikkelingen, daarop invloed proberen uitte oefenen met tegelijk verwerpen van de democratische rechtsorde.

Natuurlijk is echter ook een groep jongerenvoor wie daxe2x80x99wa, dialoog of democratie te slappe middelen zijn om dedreiging te keren. Jihadixe2x80x99s hebben gebruikt gemaakt van een mechanismedat we vaker zien bij militante jongerengroepen en in de hiphopcultuur,namelijk een toe-eigening van negatieve stereotypen. Deze identiteitwordt extra krachtig doordat het niet-moslims en andere moslimsafschrikt. Het negatieve imago
van de islam die gewelddadig, gevaarlijken intolerant zou zijn, hebben zij overgenomen en in sommige gevallenhebben ze de gewelddadige Jihad zelfs tot zesde zuil van de islamgemaakt. De enige mogelijkheid om de bedreiging van hun levenswijze tekeren is het voeren van een gewapende strijd: de gewelddadige Jihad.Voor hen is de islam niet alleen een kritisch perspectief op diemoderniteit, maar het enig mogelijke antwoord tegen een moderniteit dieerop uit is de islam te vernietigen. In een dergelijk perspectief gaathet om een strijd tussen goed en kwaad, waarbij de Jihad voor dezejongeren een strijd is voor het goede. Het jihadi salafisme geeft henniet alleen een doel, maar ook een programma om dat doel te bereiken. Het geeft niet zozeer een stimulans tot actie alswel het gevoel om met iets goeds bezig te zijn door erover te discussixc3xabren en materiaal te verspreiden.

Naar mijn mening is de grote groep jongeren die niet radicaal is enlang is afgehaakt in het islamdebat en met rust wil gelaten veelproblematischer. Zij haken niet alleen niet af omdat zij Wilders zolangzamerhand een, en ik citeer, een kapotgespeelde cd vinden, maar ookomdat zij het moe zijn iedere keer ter verantwoording te wordengeroepen. Tegelijkertijd is er onder hen wel een grote frustratie tebespeuren. Let wel hier zitten groepen tussen met een hoge, dat wilzeggen HBO of universitaire opleiding, uw en mijn toekomstige elite. Deoverheid en moslimorganisaties zouden radicalisering dus niet moetenbestrijden, maar stimuleren en in goede banen leiden. Door radicalejongeren zijn geen slecht gexc3xafntegreerde jongeren: ze zijn goed op dehoogte van het reilen en zeilen in Nederland, velen volgen eenopleiding en hebben werk. Wat de salafisten daarbij doen is dat zijmoslimjongeren in staat stellen om collectief als groep op eenkritische manier wereldse zaken te bejegen. Met andere woorden, hetbuitensluiten van jongeren in reguliere moskeexc3xabn evenals de ervaringdat zij niet als volwaardig burger in de Nederlandse samenleving wordenbeschouwt, heeft geleid tot het crexc3xabren van alternatieve platforms enkanalen en alternatieve vormen van mobilisatie, vooral via internet(waar nou net de salafisten in ruime mate de overhand hebben). Inplaats van hoogopgeleide jongeren die de politiek de rug toekeren zouwat meer radicalisering misschien nog niet zo slecht zijn.

Dit artikel is eerder verschenen op Closer, het weblog van Martijn de Koning en met zijn toestemming op het Allochtonenweblog geplaatst

About Ewoud Butter

Schrijver, onderzoeker
This entry was posted in extremisme. Bookmark the permalink.

1 Response to Wat meer radicalisering graag (Martijn de Koning)

  1. Henk ten Doeschate says:

    Ik erger mij aan iedereen die de ander zijn mening niet gunt. Je mag je druk maken om het onrecht in Irak en Israxc3xabl, maar ook over de onderdrukking van andersgelovigen in islamitische landen.

    De mens heeft de neiging zichzelf als superieur te zien, en andersgelovigen als minderwaardig.

    Zo zijn wij allemaal, christen, socialist, moslim, enz.

    Je mag dus een hekel hebben aan christenen en joden, maar ook aan moslims. Mensen hebben nu eenmaal de neiging een hekel te hebben aan elkaar, daar is niets aan te doen. Dat mag.

    Een beetje zelfhaat kan ook geen kwaad!

    Zo erg is deze neiging niet, want als het erop aankomt, dan houden we toch van elkaar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s