Fatwa van de Dag: "Antisemitisme en homofobie zijn geen oorspronkelijk Nederlandse verschijnselen"

Tegel"Anti-semitisme en homofobie zijn geen oorspronkelijkNederlandse verschijnselen. Ze zijn gexc3xafmporteerd, voor een bedroevendgroot deel uit Marokko."

Aldus Fleur Agema van de PVV. Met dank aan Geencommentaar

Voor je het weet zijn het voor de PVV ook Marokkanen geweest die Bonifatius in 754 in Dokkum vermoord hebben. Daarom even wat historische lesjes voor Fleur:

Al lang voordat de eerste Marokkaan in Nederland werd gesignaleerd, kwam er in Nederland antisemitisme voor, met als dieptepunt het geringe Nederlandse verzet tegen de holocaust. Maar ook voordat de nazi’s de macht grepen was er in Nederland sprake van anti-semitisme. Uit de scriptie anti-semitisme in Nederland 18601940 van Paul Hendriks:

Vanaf het moment dat de joden zich in de Republiek gingen vestigen, tot aan de Duitse inval in 1940, hebben zij te maken gehad met maatregelen die hen tot een typische getolereerde maar wel gediscrimineerde minderheidsgroep maakten. Deze maatregelen varieerden van uitsluitingsmaatregelen tot beroeps- en vestigingsverboden.
xe2x80xa2 Wanneer het economisch wat minder ging, werden arme joden, uit vrees voor pogroms, door de leiders van de joodse gemeenschap tot (r-)emigratie bewogen, tenzij de gemeenschap zelf draagkrachtig genoeg is om in de armenzorg te voorzien.
xe2x80xa2 De gehele achttiende eeuw was een eeuw van economische achteruitgang, toen er, na een beurskrach in 1688, in 1720 een beurskrach uitbrak kwam het tot anti-joodse rellen en anti-joodse literatuur.
xe2x80xa2 Eind achttiende eeuw kwam het tot een bijna-pogrom in Amsterdam, welke ternauwernood door de parnassiem en de Patriotse leiders voorkomen kon worden.
xe2x80xa2 Joden hadden in de Republiek net zo min burgerrechten als in de rest van Europa en bij de discussie over de verlening daarvan, werd in Nederland net zo goed gediscussieerd als in Duitsland. Sommigen gaven tijdens deze discussies blijk van anti-joodse gevoelens.
xe2x80xa2 In de negentiende eeuw, maar ook in de twintigste eeuw, werden anti-joodse stereotypen in de literatuur levend gehouden.
xe2x80xa2 Vooraanstaande Nederlanders, als bijvoorbeeld Abraham Kuyper, bleken er zeer anti-semitische ideexc3xabn op na te houden, en hun ideexc3xabn leefden, dankzij hun publicaties, ook na hun dood voort.

En over homofobie (bron wikipedia)

Vele eeuwen lang hebben zowel de rooms-katholieke Kerk, de oosters-orthodoxe Kerk als de meeste protestantse kerkenhun standpunt op de Bijbel gebaseerd en een vijandige houding ingenomentegenover met name de mannelijke homoseksuelen. In vele gevallen werdenbetrapte homoseksuelen ter dood gebracht. Een beruchte affaire deedzich omstreeks 1730 voor in Utrecht, waar een circuit van "sodomieten" werd opgerold. Zeker een dozijn personen werd naar aanleiding van deze affaire gexc3xabxecuteerd (zie: Utrechtse homoseksuelen-affaire). Er spoelde daarop een golf van homofobie over de Republiek, waarvan de climax werd bereikt in een proces in het Groninger dorp Faan, dat uitliep op de executie van ruim twintig homoseksuelen (zie het artikel over Rudolf de Mepsche).

Tegenwoordig wordt er in de kerk verschillend gedacht overhomoseksualiteit. Sommige kerken wijzen homoseksualiteit nog steeds af,maar in andere is homoseksualiteit geaccepteerd en kan een homohuwelijkworden ingezegend. Het officixc3xable standpunt van de rooms-katholieke kerkis dat mensen met een homoseksuele geaardheid met respect behandelddienen te worden maar dat dit geen goedkeuring van homoseksualiteit ofhet homohuwelijk mag inhouden.[7]

About Ewoud Butter

Schrijver, onderzoeker
This entry was posted in fatwa van de dag. Bookmark the permalink.

2 Responses to Fatwa van de Dag: "Antisemitisme en homofobie zijn geen oorspronkelijk Nederlandse verschijnselen"

  1. Bernadette de Wit says:

    Met deze stelling maakt Fleur Agema zich belachelijk en geeft ze de sympathisanten van de moslims alle ruimte om uiteen te zetten hoe erg het antisemisme in NL is geweest. Wat helemaal waar is, maar niemand ontkent het.

    Voor het evenwicht hier iets over antisemitisme in Marokko. Ik hoop dat dit de vaakgehoorde mythe dat de joden en de moslim het zo fijn hebben samen, kan doorprikken. Deze mythe is too good to be true, vandaar populair onder apologeten.

    Uit The Legacy of Islamic Antisemitism, Andrew Bostom, 2008. Dit boek behandelt antisemitisme in de ‘heilige’ boeken van de islam (koran, hadith en sira), in de werken van de historici die het leven van Mohammed hebben beschreven, in de interpretaties van de rechtsscholen en theologen en in de fatwa’s van zgn. wetgeleerden – samen het onwrikbare geheel van de sjaria en ‘de’ islam. Alle bronnen van islamitischen huize.
    Daarnaast de gepraktiseerde jodenhaat (razzia’s, roof, moord, verkrachting, vernederende dhimmitude, tweederangs positie) die de aanhangers van Mohammed pleegden terwijl zij de islam vestigden met het zwaard. Ook dit op grond van goed gedocumenteerde islamitische bronnen zelf (de moslims zijn altijd trots geweest op hun jihadsuccessen). Ik pik eruit:

    Op blz. 567 e.v. kaarten van de joodse aanwezigheid in de Magreb en het Midden-Ooosten en op de kaarten ook informatie over het *extreem sterk gedaalde* aantal joden in o.a. Marokko in de 2oste eeuw, dit in relatie tot antijoods geweld op Marokkaans grondgebied.

    1875: 20 joden vermoord in Debdou in rellen.
    1902: 40 joden gedood door moslims in razzia in Taza.
    1903, 1907: in Settat worden “vele joden aangevallen en gedood in moslimse aanvallen.
    1907: 30 vollwassen joden vermoord in Casablanca, 200 joodse jongens en meisjes ontvoerd, verkracht en als buit ingenomen (dit hield in dat ze als slaaf moesten werken of als sekeslaaf).
    18 april 1912, begin Franse regime: 60 uitgenoord in Fez.
    1942: synagoge in Casablanca onbtheiligd in moslimse rellen.
    1948: 43 joden vermord en 143 joden gewond in moslimrellen tegen de joodse wijk in Djerada.
    1955: anti-joods geweld in Mazagan, aldaar en in Safi en Oued Zem joodse eigendommen vernield.

    In 1948 woonden er nog 285.000 joden in Marokko, in 1974 waren er nog maar 12.000 over. En momenteel stelt het helemaal niks meer voor. De sporen van de ooit vele trientallen joodse nederzettingen zijn uitgewist, Marokko is weer een bijna 100 % islamitisch land zonder andere geloven.

    Kortom, splinter en balk.
    Uitsluiting was in Marokko ook officieel (sgimmitude), rellen, razzia’s – en moord.
    Een voorbeeld van een “bijna-pogrom”, tegengehouden met ook hulp van niet-joden, dus moslims in dit geval, ben ik in Marokko nog niet tegengekomen.

  2. Bernadette de Wit says:

    tikfout, sgimmitude = dhimmitude

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s