' Marokko-Nederland: Ontoelaatbare inmenging of vruchtbare samenwerking?

ThierryNederlandse Marokkanen blijven in de greep van Marokko, wat een ontoelaatbare belemmering vormt voor hun integratie, betoogt Thierry Baudet in de Volkskrant. Hieronder zijn artikel.

Marokko begrijpt niet goed wat het betekent als je burgers je land verlaten. Neem de Marokkaanse ambassadeur in Nederland, over wie iemand mij vertelde op mijn reis met minister Verhagen van Buitenlandse Zaken naar Marokko. Hij had gezegd trots te zijn de Nederlanders van Marokkaanse afkomst te vertegenwoordigen.

Maar die vertegenwoordigt de Marokkaanse ambassadeur helemaal niet! Het is illustratief voor het Marokkaanse beleid van ‘integratie prima, assimilatie nee’, zoals de Marokkaanse minister van Buitenlandse Zaken Fassi Fihri zei (NRC, 25 november). Meedoen in het land waar je naartoe bent gegaan, maar in je hart Marokkaan blijven. Voor eeuwig, want de Marokkaanse nationaliteit is onvervreemdbaar en wordt doorgegeven aan je kinderen.

Behoud van het Marokkaanse staatsburgerschap stelt Marokko in staat juridisch greep te houden op zijn emigranten. In theorie kan de Marokkaanse staat zijn burgers terugroepen voor dienstplicht en jurisdictie claimen voor in Nederland begane overtredingen van het Marokkaanse strafrecht (bijvoorbeeld het bekritiseren van de Marokkaanse koning, maar ook abortus, homoseksualiteit, geloofsafval).

Ook worden naar Nederlands recht voltrokken echtscheidingen tussen Marokkaanse Nederlanders maar zeer moeizaam door Marokko erkend en blijf je dus getrouwd voor de Marokkaanse staat (waardoor gijzeling en kindontvoering mogelijk worden).
Ook al is het juridisch onmogelijk los te komen van de Marokkaanse nationaliteit, je kunt je er in de praktijk van bevrijden door je niet in te schrijven op het Marokkaans consulaat en geen Marokkaans paspoort aan te vragen. Daarmee word je ‘onzichtbaar’ voor de Marokkaanse staat, en ontsnap je dus aan zijn rechtsmacht.

De gevolgen hiervan zijn echter groot. Ga je terug naar Marokko, dan word je urenlang vernederd bij de douane. Moussa Aynan, Haarlems gemeenteraadslid voor de PvdA, overkwam het deze zomer.
‘Wie denk je wel niet dat je bent?’, werd hem toegebeten.
‘Geen Marokkaans paspoort aangevraagd? Landverrader!’

Bovendien zijn er enorme juridische consequenties verbonden aan het defacto opgeven van de Marokkaanse nationaliteit. Zo is het praktischonmogelijk om dan nog uit Marokko te erven (je bestaat immers niet voorde Marokkaanse staat), maar ook om grondgebied te verwerven,eigendomsrecht over onroerend goed uit te oefenen en er te wordenbegraven. Allemaal namelijk voorbehouden aan Marokkaanse staatsburgers.

Wie bereid is deze zaken voor lief te nemen en de integratie inNederland wil voltooien door geen Marokkaanse nationaliteit meer aanzijn kind mee te geven, wordt echter ook door de Nederlandse burgerlijke stand tegengewerkt. Op het gemeentehuis ligt een lijst met door Marokko erkende namen, zoals Mohammed, Ahmed en Ali, en de ambtenaar van de burgerlijke stand waarschuwt dat grote moeilijkheden met de Marokkaanse overheid kunnen ontstaan wanneer je je kind onverhoopt Kees zou noemen.

Ook houdt de Marokkaanse overheid via andere kanalen greep op haarex-burgers. Zo is het onmogelijk om vanuit Marokko grote geldbedragenover te maken naar Nederland: de Marokkaanse overheid blokkeert die transacties, waardoor Nederlandse erfgenamen van Marokkanen weer terugmoeten naar Marokko en dat geld daar moeten uitgeven. Marokko heeft naar aanleiding van kritiek van minister Verhagen hierop slechts aangekondigd dat dit beleid in de toekomst ‘richting openheid’ zal gaan(Reformatorisch Dagblad, 24 november). Andersom is geen probleem:geldzendingen vanuit Europa zijn de belangrijkste inkomstenbron vanMarokko.

Bovendien worden Marokkaanse Nederlanders die belangrijke functies bekleden, aangesproken door de geheime dienst van Marokko, aldus klokkenluider Fouad el Haji (Binnenland, 17 september). El Haji werd benaderd om zitting te nemen in de Raad van de Marokkaanse gemeenschap in het buitenland. ‘Als je dit doet, kreeg ik te horen, hoef je je nooit meer zorgen te maken over je carrière. Voorwaarde was wel dat ikme niet al te kritisch zou uitlaten over Marokkoxe2x80x99 (NRC, 29 november).

Het integratieprobleem werd onlangs door Frits Bolkestein ‘het grootsteprobleem van Nederland’ genoemd, en we kunnen pogingen van Marokko omdie integratie te belemmeren niet gebruiken. Er is geen enkel bezwaar tegen een culturele band met een land van herkomst. Maar Marokkaanse staatsbemoeienis met nieuwe Nederlanders en belemmering van hun integratie dient achterwege te blijven ook en vooral ter bescherming van hun rechten.

Thierry Baudet werkt aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. Hij maakte deel uit van de ‘jonge professionals’ die minister Verhagen vorige week vergezelden bij zijn bezoek aan Marokko en Algerije. Dit artikel verscheen eerder in de Volkskrant en is met toestemming van Thierry Baudet ook op het Allochtonenweblog geplaatst.

Veel meer artikelen over dit onderwerp in het dossier marokko

Advertisement

About Ewoud Butter

Schrijver, onderzoeker
This entry was posted in marokko, opinie. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s