'Maak betrokkenheid bij Marokko niet verdacht' (Khadija Arib)

KhadijaaribVan Nederlandse Marokkanen wordt gexc3xabist dat zij geen enkele betrokkenheid tonen bij Marokko. Ten onrechte, betoogt Khadija Arib in de Volkskrant.

Er is veel ophef ontstaan over de reis van 40 Nederlandse imams naar Marokko. Zij zouden daar instructies hebben gekregen over hoe zij Marokkanen in Nederland in het gareel kunnen houden. Er verschijnen vaker berichten over de bemoeienis van Marokko met Nederlandse Marokkanen.

Die berichten maken iedere Marokkaan die betrokken is bij de ontwikkelingen in Marokko verdacht. De PVV, Verdonk en de VVD springen hier gretig op in. Zij beweren dat de integratie van Marokkanen in Nederland wordt belemmerd door de vermeende invloed die Marokko op hen uitoefent. Deze partijen vinden dat mensen die twee paspoorten hebben, vooral Marokkanen, geen enkele betrokkenheid mogen tonen met het land waar zij of hun ouders vandaan komen. Hun loyaliteit wordt ter discussie gesteld.

In deze discussie worden feiten, beelden en meningen steeds door elkaar gehaald. Zo wordt de suggestie gewekt dat de Marokkaanse overheid mensen verplicht geld naar dat land te sturen. De meeste Marokkanen uit de eerste generatie sturen inderdaad geld naar Marokko. Dat geld gaat echter niet naar koning Mohamed VI, maar naar achtergebleven familieleden.
Veel Marokkaanse emigranten komen uit regioxe2x80x99s met veel werkloosheid en armoede. Zij emigreerden niet alleen om het zelf beter te hebben, maar ook om hun familie te helpen. Daar is niets mis mee. Wxc3xa9l belangrijk is of mensen dit uit vrije wil doen of onder druk. Van dat laatste is geen sprake.

Bij de tweede en derde generatie is het geen automatisme om geld naar Marokko te sturen. Sommigen willen graag een appartementje kopen in Marokko, anderen willen via ontwikkelingshulpprojecten iets voor Marokko betekenen. Maar er zijn ook genoeg Marokkanen die niets met Marokko te maken willen hebben. Iedereen is vrij te handelen naar eigen keuze.

In deze discussie wordt ook geen onderscheid gemaakt tussen Marokko onder het oude regime van koning Hassan II en onder de huidige koning Mohamed VI. Marokko heeft onder Hassan II jarenlang onderdrukking gekend: schending van mensenrechten, geen persvrijheid en het verdwijnen van politieke tegenstanders. Aan deze praktijken is inmiddels gelukkig een einde gekomen. Alle politieke gevangenen werden eind jaren negentig vrijgelaten, ballingen konden eindelijk terug en er is een waarheidscommissie ingesteld die het Marokkaanse volk de gelegenheid geeft met het verleden af te rekenen. Dit proces is nog gaande en het zal jaren duren voor Marokko een echte democratie is.

Nog steeds gebeuren er dingen die uit het oude systeem stammen.

Verschijnt er bijvoorbeeld een kritisch stuk over de koning in demedia, dan vervalt Marokko in oude reflexen. Dat dat tegenwoordig totfelle protesten leidt en dat er in de media uitvoerig over wordtbericht, is een grote verworvenheid.

Een middeleeuwse wet, die bepaalde dat vrouwen nooit als zelfstandigindividu werden beschouwd en altijd een mannelijke voogd nodig haddenom voor hen te beslissen, is gelukkig verdwenen. Marokkaanse vrouwen inNederland hebben jaren onder die wet geleden. Dankzij de gezamenlijkestrijd van Marokkaanse vrouwen in het buitenland en de vrouwenbewegingin Marokko, hoeven Marokkaanse vrouwen die gescheiden zijn niet meerbang te zijn bij de Marokkaanse grens opgepakt te worden.

Dit betekent niet dat alles wat in Marokko gebeurt klakkeloos moetworden vertrouwd. Een gezond wantrouwen is op zijn plaats. Maar Marokkoverdient ook steun, bijvoorbeeld in de strijd tegen het islamisme.
De aanslagen in mei 2003 door moslimextremisten hebben hun sporen in deMarokkaanse samenleving nagelaten. Regelmatig worden cellen vanmoslimextremisten ontmanteld of nieuwe aanslagen verijdeld. Vaak blijktdat hier jongeren uit Europa, met een Marokkaanse achtergrond, bijbetrokken zijn. De angst voor import van extremisme en geweld in naamvan de islam zit er bij Marokko goed in.

Nederland en Marokko moeten samenwerken om gemeenschappelijke doelen terealiseren. Niet alleen ter bestrijding van islamextremisme, maar ookmet uitwisselingsprogrammaxe2x80x99s op het gebied van lokale democratie,onderwijs, familierecht, kunst en cultuur, technologie en wetenschap.De oprichting van de Adviesraad voor Marokkaanse migranten in hetbuitenland past in deze context.

Deze raad brengt advies uit inzake de problemen die ruim 3 miljoenMarokkanen in Europa ondervinden, bijvoorbeeld op het gebied vanillegale migratie, familierecht, et cetera. Maar de Adviesraad kan ookactiviteiten of uitwisselingsprogrammaxe2x80x99s organiseren. Marokkanen zijnvrij om hier wel of niet bij betrokken te zijn. Mijn betrokkenheid pastin mijn opvatting van het werk als Kamerlid: waar democratischeprocessen in gang worden gezet, zal ik die steunen. En dat geldt zeker nu voor Marokko.

Kamerleden reizen de hele wereld over om zich in te zetten voorveranderingen en democratisering in bijvoorbeeld Afghanistan of Soedan.Maar omdat ik een Marokkaanse achtergrond heb, is het blijkbaar ineensverdacht.

De Marokkaanse gemeenschap in Nederland is volwassen geworden en kanvoor zichzelf opkomen. Vroeger moesten Marokkanen die hiermaatschappelijk actief waren zich in Marokko verantwoorden. Hunpaspoorten werden afgenomen. Nu moeten mensen die maatschappelijk bijMarokko betrokken zijn zich in Nederland verantwoorden en wordtgedreigd met het afpakken van hun paspoort.

Bij mij blijft xc3xa9xc3xa9n vraag hangen: zou Hans van Baalen zich ook moetenverantwoorden? Hij heeft immers de hoogste koninklijke onderscheidingvan koning Mohamed VI gekregenxe2x80xa6

Khadija Arib is Tweede Kamerlid voor de PvdA. Dit artikel is vrijdag5 december verschenen in de Volkskrant en met toestemming van KhadijaArib op het Allochtonenweblog geplaatst.

Veel meer artikelen over dit onderwerp vindt u in het dossier Marokko, of klik op een van de onderstaande links

Marokko en mensenrechten
Debat over politieke ontwikkelingen
verbondenheid met Marokko is evident en legitiem (verklaring Menebhi, Dahhan, Bouras e.a.)
Marokko wil invloed op Marokkaanse diaspora vergroten (Hassan Bahara)
Wij zijn Nederlandse burgers (manifest van Nederlandse Marokkanen die waarschuwen voor Marokkaanse controlepolitiek over Marokkaanse gemeenschap)
De greep van Marokko (uitzending Exc3xa9nvandaag) 
En, hoe was het in Marokko?
De moeizame relatie van Marokko met haar migranten
Debat in Rabat; over de Marokkaanse diaspora (Nadia Bouras en Roemer van Oordt)

About Ewoud Butter

Schrijver, onderzoeker
This entry was posted in marokko, opinie. Bookmark the permalink.

1 Response to 'Maak betrokkenheid bij Marokko niet verdacht' (Khadija Arib)

  1. van kaas says:

    Arib schrijft: “Alle politieke gevangenen werden eind jaren negentig vrijgelaten, ballingen konden eindelijk terug” … net als haar collega in de adviesraad Abdou Menebhi eerder bij Eenvandaag ontkent zij hier glashard dat er politieke gevangenen zijn in Marokko. Zij ontkent het drama in de Westelijke Sahara dat door haar land illegaal is geannexeerd en gekoloniseerd. Zij verzwijgt dat haar land tienduizenden Saharanen heeft verjaagd die nog steeds in vluchtelingenlkampen wachten op een mogelijkheid tot terugkeer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s